میخوام یه تکنیک یادتون بدهم که شاید فکر میکنید بلدین، ولی زهی تصور باطل:دی تکنیک pomodoro که معرف حضورتون هست، زمان خاکستری هم شاید به گوشتون خورده باشه، خب؟ پس چرا من به زمان سیاه پومودورو وفادار نمیمونم؟ چرا نمیتونم زمان سیاه و سفید رو جدا کنم (شما بخونید چرا

تقریبا یکی از اولین چیزهایی که در پیادهروهای اینجا نظرم را جلب کرد، لبهی همسطح جاده بود، یا همان curb cut. برای من بسیار جذاب بود که دوچرخهها، چقدر راحت بین پیاده رو و خیابان جابهجا میشوند، بدون سکته و پرش و پرواز :) و اولین بار که با کالسکه رفتم بیرون، دیدم به به :) کل معابر و گذرگاهها

امیرا یک دفترچه از کاردستیهای مراسم سینترکلاسِ مدرسه دخترش در آورد که عکس دختر بچه را صفحه اولش چسبانده بود. بعد گفت که دخترک هنوز نمیتواند اسمش را درست تلفظ کند و میگوید یوسو یا چیزی شبیه این. پرسیدم: اسمش چیه؟ گفت: یُسر، گفتم: اوه! شبیه ان مع العسر یسرا؟ چشمهای خودش و خواهرش عبیر برق زدند که ب

خیلی سخته به نظر بقیه ستون باشی، ولی به نظرت خودت نباشی :-| پ.ن. مثلا breaking news :دی امتحان تئوری رانندگی رو قبول شدم، جیغ و دست و هورا :)

جزء از کل را برمیدارم که بخوانم، چاپ شانزدهم را دارم بهار ۹۶، از اون کتابهایی که تو استراحت مطلق بارداری خریدم و هیچ وقت از بیست صفحه اول جلوتر نرفت. الان تمرین کلاس داستان نویسی است و باید یه هفته

چند وقتی است مطلب رابطه نیلوبلاگهای دوستیام را شخم میزنم، شاید شروعش از پارسال (زمان قطعی اینترنت آبان) بود که در دوری و تنهایی، درگیر مفهوم صمیمیت و تعریف متفاوتش از دید افراد مختلف شدم. نتیجه اینکه یکی از امن

بعضی وقتها یه حس گندی میآید سراغ آدم. یادم هست سه سال قبل آخرین باری که همه چی در این حد به هم گوریده بود و نمیدانستم چه کار کنم، آن جمله درخشان را دیدم: it is too overwhelming و انگار چراغی در ذهن

دیشب داشتم با یه مامانی که نینی تو دلی دارن صحبت میکردم، درگیر دلآشوبه و سنگینی سر دل و ... میخندید که "مامانم گفتن تازه الان راحتیاش است، بعد میاد بیرون داستانهایش شروع میشه". حالا در نظر بگیر

ما در دلتنگی دستی نداشتیمو در فاصلهای که داشتیمهزار دست داشتیم!سلام بر تو که حقیقتا دلتنگِ تواَمو سلام بر من، برای آنکه دلتنگم... u2067#محمود_درویش چند وقت قبل شروع کردم به احوالپرسی از دوستان، دانه

اگر کسی به ندایت پاسخی نمیدهد، تنها گام بگذار اگر کسی از روی ترس سخن نمیگوید، تنها به سخن در آیاگر هیچکس یاریت نمیکند، تنها گام بردار #رابیندرانات_تاگور نمیدانم تا حالا به اپیزودی از پادکست رخ گوش دادهاید یا نه، من هفته گذشته دو پادکست مربوط به مطلب گاندی نیلوبلاگ را گوش کردم و عمیقا به این فکر افتا...

تا حالا شده احساس "از اونجا مطلب مونده نیلوبلاگ، از اینجا مطلب رونده نیلوبلاگ" بشوید؟ الان بین مهندسی برق و برنامهنویسی موبایل-اندروید دچار چنین حسی شدم :-| مخصوصا که نزدیک یک سال و نیم گذشته در ترکیب غربت و بچه کوچکی که هیچ جا نمیماند، هر دو تایش رفته زیر غبار و حالا که سخت مشغول غبارروبی و سفت کرد...

چشمانم را باز میکنم. انگار صدای زنگ در بود که تک سرفههای حبیب را قطع کرد. چادر را برمیدارم و پا تند میکنم که زنگ دوم بیدارش نکند. همین یک ساعت پیش بود که به لطف دو تا قرص آرامبخش، زیر ماسک اکسیژن،

یک نکته مهم در زبان هلندی که من چند ماهی میشه متوجه شدم اینکه ei صدایی شبیه اَی داره، نه اِی. حالا مشکل چیه؟ اینکه من اسم لیلی را در پاسپورت نوشتهام Leili و گاهی میشنیدم یکی از مربیها صدایش میکر

اولینبار که واژه عدالت ترمیمی به گوشم خورد، بعد از خواندن کتاب دردسرساز بود، کتابی مجذوبکننده درباره پسری که از دید جامعه بزهکار، آسیب دیده و مطرود بود. با رفتار نابهنجار که در دیوان عدالت سنتی امید

خیلی از اوقات اگه نکته متفاوتی در ظاهر یک فرد میدیدم نگاهم رو میدزدیدم. تلاش میکردم زل نزنم یا زیر چشمی نگاه نکنم. که سوژهی زل بودن، همیشه برای خودم معذب کننده بوده، به جایش به در و دیوار و آس

واقعیت تکان دهندهای که بیشتر انکار میکنم اینکه گاهی از اوقات یک کاری را انجام میدهم که فقط دیده بشه، بعد مدام چک میکنم ببینم دیده شد؟ کسی خوشش اومد؟ نظری داشت؟ آن وقت فقط نظر دیگران است که برایم

گفت: تولدت آگوست است پریسا؟ این همه برای تولد لیلی خرید کردی، برای خودت هم چیزی خریدی؟ آرایشگاه هم که نرفتی*؟ گفتم: نه :-| گفت: از اون مامانهایی نشی که فقط از خرید برای بچهشون خوشحال میشن و تمام،

گفتم: اصلاْ اومد یه چیزی گفت کرک و پرم ریخت... نگاه کردم به دهان بازمانده کریستین، گفت: چی گفتی الان؟ یه بار دیگه بگو! گفتم: هیچی بابا، مهم نبود، گفت: چرا چرا مهمه، دوست دارم اصطلاحات جدید رو یاد بگیرم :) مدیونید اگه فکر کنید مثال کرک و پر به آرایشگاه نرفتن ربطی داشته باشه :دی

در راستای یافتن یک فروشگاه ایرانی آنلاین در این حوالی، همین بس که در خواب هم نمیدیدم یک روز خیارشور "یک و یک" را به چشمم سرمه کنم :) چرا؟ اینقدر که اینجا همهچیز، قبل ارائه به بازار، شیرین میشود، حتی اگر اسمش خیار شور باشد :-| لیلی یک دانه گل کلم از ظرف "شور مخلوط" در آورده و خندان نگاهش میکند، نگاهش...

شبیه یک برگ خشک شده هستم در انتهای پاییز، ترکیبی از زرد و نارنجی و قرمز و قهوهای... آخرین برگ مانده روی شاخه، با همه توانی که برایم نمانده انتهای شاخه را چسبیدهام که نیفتم. باد سردی میوزد، چشمانم را میبندم... شبیه یک جوانه ترد و شکننده هستم در ابتدای بهار، ترکیبی از سبز طلایی و نور... اولین برگ جوان...